Αποδέξου τις μαθησιακές δυσκολίες του παιδιού σου, αποδέξου το παιδί σου…

Γράφει η Βαΐα Ελίζα Τσαυλίδου…

Μαμά του Χρήστου, του Θάνου, της Άννας, της Φωτεινής.
Δεν είμαι η δασκάλα του παιδιού σου στο σχολείο. Δεν σας “έτυχα” και δεν με “τύχατε” στην αρχή της σχολικής χρονιάς. Είμαι η καθηγήτρια των αγγλικών, των γερμανικών, των μαθηματικών ή, των φιλολογικών και κάνω ιδιαίτερα μαθήματα στο παιδί σου. Με σύστησε μια άλλη μαμά, ο συμμαθητής του παιδιού σου, μια/ένας συνάδελφος. Με επέλεξες ανάμεσα σε άλλες/άλλους. Ταιριάξαμε τόσο εγώ κι εσύ όσο εγώ και το παιδί σου. Και ήρθε η ώρα που διαπίστωσα κάτι και σου το είπα. Έχουμε θέμα. Διακρίνω μια μαθησιακή δυσκολία. Δεν είμαι λογοθεραπευτής και δεν μπορώ να σου ποια άλλα μπορώ να σου πω ότι υπάρχει. Και για να μπορώ να το κάνω αυτό, διάβασα, παρακολούθησα συνέδρια, σεμινάρια, εργαστήρια και ημερίδες, ζήτησα βοήθεια και καθοδήγηση από λογοθεραπευτές ακριβώς για να μπορώ να εντοπίσω έγκαιρα το οποίο ζήτημα. 
Το παιδί σου δεν είναι “προβληματικό”, εσύ δεν είσαι ανίκανος γονιός. Δεν φταίει κάποιος για όλο αυτό – βασικά, φταίει μια νευρολογική διαταραχή αλλά αν σου το πω, ίσως σε τρομάξω περισσότερο – δεν σε κατηγορώ για αυτό. Το είδα και έπρεπε να σου το πω. Γιατί με πληρώνεις και για αυτό. Γιατί δυσκολεύεται η ζωή του παιδιού σου γενικά και η ακαδημαϊκή του πορεία ειδικά. Γιατί μπορείς να κάνεις κάτι για να το βοηθήσεις. Γιατί δεν είναι τεμπέλης, δεν τα φόρτωσε στον κόκορα, δεν “γαμπρίζει” και έχει το μυαλό της άλλου. Και κυρίως και πάνω από όλα, γιατί νοιάζομαι. Για αυτό δεν με πληρώνεις και καλά κάνεις. Δεν έχει αποτέλεσμα το ενδιαφέρον επί πληρωμή. Νοιάζομαι. Και για το παιδί σου και για σένα που φυσάς και ξεφυσάς κάθε φορά που διαβάζετε. Όχι, δεν έχει να κάνει με το διάβασμα και την τεμπελιά. Και σίγουρα η ταμπέλα που φόρτωσες το παιδί σου δεν τιμά ούτε εκείνο ούτε εσένα. Μη με αποπαίρνεις, μη σκεφτείς ούτε για μια στιγμή ότι κατηγορώ κάποιον. Νοιάζομαι. Τόσο απλά. Και έχω κάθε καλή πρόθεση να βοηθήσω. Την επόμενη φορά που θα θίξω το ζήτημα – γιατί θα υπάρξει επόμενη φορά και μετά και άλλη, μέχρι να με ακούσεις και να κινητοποιηθεί – μην με ξεπετάξεις με ένα απαξιωτικό “ξέρω εγώ τι θέλει αλλά άντε”. Μην ξεπετάξεις το παιδί σου έτσι. Είμαι δίπλα σου. Βοήθησε το. Θα σε ευγνωμονεί.

Post Author: paidimou

Στο Παιδί μου όλες και όλοι έχετε λόγο! Μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας τα πάντα...! Αληθινές ιστορίες, τοκετο-ιστορίες, θηλασμο-ιστορίες, συνταγές για μικρούς και μεγάλους, χειροτεχνίες, την δουλειά σας, βαπτίσεις, πάρτυ, θέματα ομορφιάς και υγείας και ότι άλλο θέλετε! Επικοινωνήστε μαζί μας! Γίνετε αρθρογράφοι στις θέσεις των αρθρογράφων!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *