Πάσχα 2017 : Αυτοσυγκράτηση vs λιγούρα 1-0

Πέρασαν κι αυτές οι γιορτές και τα συναισθήματα που μας άφησαν ήταν το ιδιο έντονα και γιορτινά όπως καθε χρόνο!! Το Πασχα είναι μια γιορτή, που από παιδια είχαμε μάθει να την περνάμε οικογενειακά, με τους παππούδες, τους θείους και τα ξαδέλφια μας. Συνήθως, σημείο συνάντησης, αποτελούσε το αγαπημένο μας χωριό στον κάμπο της Θεσσαλίας, τόπος διαμονής των παππούδων μας! Ο παππούς και η γιαγιά κτηνοτρόφοι. Είχαμε πάντα, λοιπόν ντόπιο αρνί εκείνες τις μέρες & ποτέ μόνο ένα. Η διαδικασία της προετοιμασίας έμοιαζε σωστή ιεροτελεστία στα παιδικά μας μάτια. Πρώτα η σφαγή των ζώων από τον θείο Νίκο, επίσης κτηνοτρόφο, έπειτα το σούβλισμα των αρνιών και τύλιγμα των κοκορετσιών από τους άντρες της οικογένειας με πρωτεργάτη τον θείο Τόλη, που ως ο αρχαιότερος γαμπρός της οικογένειας αναλάμβανε και την απονομή της χρυσής ποδιάς καλύτερου σουβλιστή στους νεότερους εκπαιδευόμενους. Μέτα λάμβανε χώρα το ψήσιμο, που ξεκινούσε με το πρωτο φως της ήμερας και τέλος το μεγάλο φαγώποτι, που κανένας δεν ετρωγε τελικά όσο φανταζόταν ή οσο ήθελε, γιατί μας είχαν κερδίσει τα τσιμπολογήματα στις απίθανες ξυλοφουρνιστές πίτες της χρυσοχέρας γιαγιάς Πηνιώς, τα κουλούρια, τα τσουρέκια και πάσης φύσεως “μπινελίκι” αλά Ελληνικά! Τώρα πια, που οι οικογένειες μεγαλώνουν και ο κύκλος ανοίγει ολα αυτά αποτελούν μέρος των ομορφότερων παιδικών μας αναμνήσεων μιας και σπάνια καταφέρνουμε να συντονιστούμε, όπως παλιά! Εύχομαι, όμως, όλες οι γιορτές από δω και στο εξής να αποτελέσουν τις ομορφότερες αναμνήσεις των δικων μας παιδιών, που θα τις νοσταλγούν με τον ίδιο καημό κάποια στιγμή, γιατί μπορεί να αλλάζει το μέρος και η παρέα, αλλά τις οργανώνουμε ακόμα με την ίδια διάθεση και κυρίως με την ίδια αγάπη για την οικογένεια και τις μοναδικές στιγμές γύρω από αυτή!
Φέτος, βέβαια, αυτή η λαμπρή γιορτή είχε κάτι ξεχωριστό…πέρα από τις δύο ακόμα παιδικές φωνούλες που προστέθηκαν στην οικογένεια μας και έκαναν την γιορτινή διαθεση της ημερας διπλά γιορτινή, με βρήκε και προτοφανώς συγκρατημένη σε αυτό το διατροφικό όργιο που λαμβάνει χώρα σε κάθε γνήσιο ελληνικό σπιτικό την Κυριακή του Πασχα! Μιας και διανύω την πρώτη εβδομάδα του χρονικού της αστερένιας δίαιτας – το οποίο μπορείτε να παρακολουθείτε και στην ομώνυμη ομάδα μας στο facebook – είχα αποφασίσει από μέρες, πως οι κρεπάλες του παρελθόντος θα πρέπει να παραμείνουν αυστηρά ως ανάμνηση· κάπου εδώ ενός λεπτού σιγή ως φόρο τιμής για όλα εκείνα τα τσουρέκια, που χάθηκαν στον βωμό της λαιμαργίας τέτοια μέρα και για όλα εκείνα τα βαζάκια μερέντας, που τα συνόδευσαν στο ταξίδι τους προς τον κόσμο της άδοξης θερμίδας!

Με πολλη περιφάνεια μπορώ να σας πω, λοιπόν, πως φέτος τα κατάφερα!

Παρότι οι πειρασμοί δεν έλειψαν…και μάλιστα οι περισσότεροι γεννήθηκαν στον ίδιο μας τον φούρνο.

Το έτερον μου ήμισυ, διαπρέπει στο βασίλειο της κουζίνας και έφτιαξε μια λαμαρίνα λαχταριστό ραβανί & μια εξίσουν λαχταριστή μηλόπιτα, από τις οποίες, όμως, ούτε καν δοκίμασα!!!

Ναι, ναι…ενώ στην αρχή αποφάσισα να “καψω” και τις τρεις κουνελομπουκίτσες της πρώτης εβδομάδας σε μια μέρα, όταν τις σέρβιρα στο πιάτο (που για παρηγορία γέμισα με ένα φοβερα μυρωδάτο τριαντάφυλλο του κήπου μας, για να μην μοιάζει άδειο) αποφάσισα να φάω ΜΟΝΟ την mini μερίδα της σοκολατόπιτας!

Κι έτσι έχω άλλες δυο λιχουδομπουκιές να φάω εως την Πέμπτη! 😜 Ήδη έχουμε ξεκινήσει τα ερωτικά τιτιβίσματα και το ανευ όρων φλερτ με ένα από τα mini πασχαλινά σοκολατάκια των παιδιών! Stay tuned…the game is on!! ❤️

Π.Ε.
* Το παρόν αποτελεί πρωτότυπο άρθρο και απαγορεύεται η αντιγραφή, επικόλληση και αναδημοσίευση του με οποιονδήποτε τρόπο ή τεχνική μέθοδο χωρίς την πρότερη ρητή έγκριση του Paidimou.gr και του συγγραφέα/αρθρογράφου και δημιουργού του.

Post Author: Πηνελόπη Ευτυχίου

Σύζυγος και μαμά , απολαμβάνω το κάθε λεπτό με την οικογένεια μας, αφήνοντας και το πιο μικρά θροΐσματα να μιλήσουν στην ψυχή μου και να την εμπνεύσουν! Αγαπώ τα παιδιά και τα όσα μας μας διδάσκουν οι μικρές αθώες και αυθόρμητες ψυχές τους! Αγαπώ επίσης τα ταξίδια...κλείνω συχνά τα μάτια και ονειρευομαι, κάνοντας σχέδια για το μέλλον! Σπούδασα οικονομικά αλλά με κέρδισε το crafting! Στον ελεύθερο μου χρόνο δημιουργώ με αγαπημενα μου υλικά όπως το ξύλο και το ύφασμα και "συμπιέζω" πίσω από τις λέξεις συναισθήματα και σκέψεις θνητών γράφοντας κείμενα από καρδιάς!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *